بوده است و اشتباها نيك اللّه نوشته شده است ) . خلاصه بقيهء نسب از اينقرار است . نيك اللّه بن عبد اللّه بن عبد الصمد بن عبد المجيد بن شرف الدين بن عبد الفتّاح ابن مير على بن سيد على بن مير على بن السلطان سيد احمد بن السيد محمد بن السيد حسن بن السيد حسين بن السيد حسن الافطس بن على اصغر بن الامام على بن الحسين زين العابدين عليهم السلام است . جناب اديب الممالك در سنهء گذشته از سفرى كه به طرف خراسان ميآمده است در طرابزون كه از شهرهاى دولت عثمانى است روزى ورود مىكند كه با عيد سال بيست و پنجم جلوس اعليحضرت سلطان عبد الحميد خان پادشاه بزرگ دولت روم مصادف مىشود . ايشان محض حفظ و داد دو شاهنشاه ايران و روم اين قصيدهء عربيّه را انشاء ميكنند كه روزنامه‌نگاران عثمانى و غيرها ثبت آن قصيده را گرفته در جرايد خود مىنگارند از جمله اين قصيده در روزنامهء عربيّهء ابو نظارة زرقاء در نمرهء چهل و سيّم مورخهء شهر محرم هزار و سيصد و نوزدهم كه در پاريس چاپ مىشود ضبط است و هى هذه . بزغت شمس الخدود من سموات القدود * و جنينا الورد من وجنة ابكار و خود رافلات فى ثياب من حرير و برود * حسبتها العين حور العين فى دار الخلود غادة فيهن كالسمط من الدر النضيد * قدها غصن به اينع زمّان النهود بابى حوراء افديها طريفى و تليدى * ضربت فى فرعها المسك بما ورد و عود و حكت شاكلة الآرام فى جفن و حيد * و قضيب البان فى حسن قيام و قعود فشفينا النفس من تقبيلها رغم الحسود * و سقينا شربة من كفها شرب اليهود

--> - شده و در زير صفحه توضيح داده شده است كه در يك نسخه نيك اللّه و در يك نسخه نيل اللّه قيد شده است .